10 February 2013

florence ve 19 mucizesi






















Bugün, hepinizin aslında farkında olduğu ama söylemeye cesaret edemediği bir gerçeğe parmak basacağım. Florence Welch'in tanrı katından inip inmediğini sayısız kez, birçok platformda tartıştık. Kutsal bir görevle ve/veya bir misyonla dünyaya geldiğini savunanlar da oldu, saçmaladığımızı söyleyenler de. Ancak, bugüne kadar bu konuda net bir konsensus sağlanamadı. O yüzden, bugünü bir milat kabul edelim.

No Light, No Light'ın internet üzerindeki tüm canlı kayıtlarını dinlemiş olabilirim. Hatta bu yazıyı yazarken yenisini yüklemediklerini tahmin ederek, ihtimalleri bir kenara bırakıyorum; dinledim. Aşağıda, mevcut kayıtların en iyileri yer alıyor. Yukarıdan aşağıya, kişisel beğeni sırasına göre dizildiler. Fakat bu dört videonun burada bulunma amacı, basit bir liste oluşturmaktan ibaret değil.

Neydi bizi sorulara iten? Florence'in tanrıça, bilemedin bir elçi olduğundan şüpheleniyorduk. “Din kur, yayalım” diyorduk ve bunun gibi birkaç şey daha... Ancak, elimizde argüman yoktu. Bu ruhani varoluşun izleri bir yerlerde olmalıydı ama nerede? Cevabın ilk kısmını, gözlerimle şahit olduğum bir canlı performans esnasında girdiğim ruh halinde bulmuştum. Kalanı da aşağıdaki videolarda saklı. Ve galiba, tatmin edici bir sonuca ulaşmayı başardım.

İlk dikkat çekici detay, hepsinin hazırlık bölümüyle başlaması. Ardından, yine neredeyse hepsinde (Royal Albert Hall'daki hariç, o daha çok ayin kafasında) hazırlık bölümünü takip eden bir tanrıyla göz göze gelme anı var. Genelde bu, ikili arasında eyleme geçip geçmeme yönünde bir pazarlıkmış gibi görünüyor. Zira Florence, bu göz göze gelme anlarını takiben ilk darbeyi indiriyor. Sersemleyen kulları devamında yeni darbeler, yükselişler ve hipnoz aşaması bekliyor. Hipnozun ardından Florence tanrıyla ikinci kez göz göze geliyor. Ama bu seferki diyalog, daha çok son darbeyi vurmanın onayını ya da gelecek bir takdiri bekleme şeklinde gelişiyor. Ve son olarak, bitirici darbeyle herkes ruhunu teslim ediyor.

Aşağıdaki videolarda, timecode'larıyla birlikte bahsettiğim aşamaların hepsini sırasıyla takip edebilirsiniz. Bu kadar tesadüf bana fazla geliyor.

Din kursun, yayalım. O ayrı.


Not: Söylediklerimin hepsi deli saçması, farkındayım.



0:00-0:49: Hazırlık (kıvama getirme)
0:49: İlk darbe (sersemletici)
2:01: Semazen
2:27: Meleklerin arasından geçiş
2:51: Hipnoz (korumasız bırakıyor)
3:04: Yıkıcı darbe
3:11: Ayin
3:35: Yukarıyla göz teması: “Nasıl, iyi mi?” (takdir bekliyor)
3:49: Son darbe (teslimiyet)


0:00-2:10: Hazırlık (kıvama getirme)
2:11: Yukarıya ilk bakış: “Başlayayım mı?” (onay istiyor)
2:22: Kreşendo (başlıyoruz)
2:36: İlk darbe (sersemletici)
3:34: Hipnoz (korumasız bırakıyor)
3:47: Kendinden geçiş
4:11: Yukarıya son bakış: “Nasıl iyi mi?” (takdir bekliyor)
4:18: Son darbe (teslimiyet)
4:44: "Hepiniz artık benimsiniz."


0:00-0:47: Hazırlık (kıvama getirme)
0:47: Tanrı enstrümanından yardım
0:54-3:23: Hipnoz
3:53: Ayin (sözlü)
4:24: Hak yolunu işaret


0:00-41: Hazırlık (kıvama getirme)
0:41: İlk darbe (sersemletici)
1:29: Tanrıyla ilk göz teması: “Başlayayım mı?” (onay bekliyor)
1:39: Kreşendo (başlıyoruz)
2:35: Hipnoz (korumasız bırakıyor)
2:49: İkinci darbe (yine sersemletici)
2:59: Tanrıyla ikinci göz teması: “Biraz daha vurayım mı?” (onay bekliyor)
3:14: Tanrıyla üçüncü göz teması: “Tamam, bitiriyorum.”
3:19: Son darbe (teslimiyet)





No comments: